Verandering van perspectief kan je wereld openen

SDD Interview met Jesper Schulze

Door Willeke van Staalduinen, AFEdemy, Academy on Age-Friendly Environments in Europe B. V.

Interview met Jesper Schulze, ISIS Sozialforschung, Duitsland

Waarom heb je het initiatief genomen tot het project Smart for Democracy and Diversity (SDD)?

Bij ISIS Sozialforschung houden we ons al vele jaren bezig met de problematiek van discriminatie en participatie. We proberen concepten en ideeën te ontwikkelen om discriminatie te bestrijden. Bij discriminatie is het belangrijk dat mensen zich bewust worden van hun eigen gedrags- en denkpatronen. En ik denk dat dat het beste werkt als je erin slaagt je eigen perspectief te veranderen. Ik denk dat mensen hun eigen ervaringen vaak als bijzonder voorbeeld zien en zich niet kunnen voorstellen dat andere mensen heel anders tegen zulke situaties kunnen aankijken. Of bewust worden hoe je eigen houding andere mensen negatief kan beïnvloeden, zelfs als het niet negatief bedoeld is. Het idee van het SDD project was om een educatief project te ontwikkelen dat zo’n verandering van perspectief mogelijk maakt met digitale middelen. Ik geloof dat digitale methoden of speelse elementen het onderwerp discriminatie veel toegankelijker en tastbaarder maken.

Wat vond je tot nu toe het leukst in het project? Waarom?

Ik ben erg blij met de positieve reacties op het project. Enerzijds is er de grote deelname aan de workshops en de bereidheid om openlijk met ons over ervaringen te praten, maar ook de belangstelling om de inhoud te bespreken en steeds tips voor verbeteringen te geven. Ik vind het project heel levendig en omvat de ervaring van veel verschillende mensen. En persoonlijk vind ik het erg opwindend om deze uitwisseling te hebben en met mensen te praten.

Wat is voor jou tot nu toe het belangrijkste dat je van het project geleerd hebt of meeneemt? Waarom?

Wat ik erg spannend vind is het werk aan het storyboard en de ontwikkeling van de scènes voor het educatieve spel. Hier gaat het erom de ervaringen uit de interviews over te brengen in een fictief verhaal dat toch realistisch moet zijn. Dit vereist een zeer intensief onderzoek van stereotypen, de woordkeus en ook de vraag hoe bepaalde inhouden worden uitgebeeld. Hoe kun je iets uitbeelden dat agressief en discriminerend is en het voorbereiden als leerstof zonder het eenvoudigweg te reproduceren? Ik had veel intense discussies, ook over inhoud die ik zelf niet problematisch vond, maar waar anderen uit eigen ervaring van zeiden dat we het zo niet kunnen doen. Dit is een proces waarvan ik veel leerde en dat ik spannend vond.

Wat zijn de volgende stappen waaraan je in het project zult werken?

We leggen momenteel de laatste hand aan het storyboard. Dat betekent dat we het geschreven hebben. We hebben het vervolgens in de workshops besproken en geëvalueerd en we zijn het storyboard nu aan het aanpassen. Dit is een heel belangrijke stap wat de inhoud betreft en als het klaar is, kunnen we verder gaan met de ontwikkeling van de grafische vormgeving. Persoonlijk zal ik dit proces begeleiden en me daarna richten op digitale methoden die we in het interactieve leerplatform zullen integreren.